Sunday, 21 June 2020


कर्पूरधूलि रचिताऽऽलवालः कस्तूरिकाकुङ्कुमलिप्तदेहः ।
सुवर्णकुम्भैः परिषिच्यमानो निजं गुणं मुञ्चति किं पलाण्डुः ॥ ५९६

Karpuradhooli rachita alavalah kasturikakumkumaliptadehah ।
Suvarnakumbhaih parishichyamano nijam gunam muchyati kim palanduh ॥

With a pot made of camphor dust, its body coated with musk and kumkum,
water sprinkled from a golden vessel, will an onion grown there give up its pungent nature?

अर्थहीनोऽपि मधुरः शब्दो लोकप्रियङ्करः ।
वीणावेणुमृदङ्गादीन्यत्रोदाहराणि नः ॥ ५९७

Arthahino api madhurah shabdo lokapriyankarah ।
Vinavenumrudangadinyatrodaharani nah ॥

A sweet sound even devoid of meaning appeals to people.
Veena, flute, mrudanga are examples of this.

अकृत्वा पर सन्तापं अगत्वा खल मन्दिरम् ।
साधोः मार्गं अनुसृत्य यत् स्वल्पं अपि तद् बहु ॥ ५९८

Akrutva para santapam agatva khala mandiram ।
Sadhu margam anusrutya yat svalpam api tad bahu ॥

Not causing others distress, not visiting evil people,
following the paths of good men, even a little achieved is a lot.

न प्राणेन नापानेन मर्त्यो जीवति कश्चन ।
इतरेण तु जीवन्ति यस्मिन्नेतावुपाश्रितौ ॥ ५९९

Na pranena napanena martyo jivati kashchana ।
Itarena tu jivanti yasminnetavupashritau ॥

Mortals do not live by breathing or by passing wind.
They live because of other things on which these are dependent.

ज्ञानाढ्यमलोकज्ञं कृपणं धनिनं दरिद्रमभाजितम् ।
गुणवन्तं श्रुतहीनं कस्मात्कृतवान् कृतान्तस्सः ॥ ६००

Jnanaddhyamalokajnam krupanam dhaninam daridramabhajitam ।
Gunavantam shrutahinam kasmatkrutavan krutantassah ॥

Why did the creator make a learned one unworldly, a miser rich,
a high bred person poor, a good one devoid of learning?

No comments:

Post a Comment