Friday, 6 September 2019


सर्वे क्षयन्ता निचयाः पतनान्ताः समुच्छ्रया: ।
संयोगा विप्रयोगान्ता मरणान्तं च जीवितम् ॥ २९६

Sarve kshayanta nichyah patanantah samucchrayah ।
Samyoga viprayoganta maranntam cha jivitam ॥

All things will ultimately get destroyed, what rises comes down.
All unions end in separation, all lives end in death.

तत्वज्ञस्य तृणं शास्त्रं वीरस्य समरस्तृणम् ।
विरक्तस्य तृणं नारी निःस्पृहस्य नृपास्तृणम् ॥ २९७

Tatvajnasya trunam shastram virasya samarastrunam ।
Viraktasya trunam nari nihspruhasya nrupastrunam ॥

For a realized person, sastras mean nothing, for a warrior a battle is nothing.
For a recluse, a woman is nothing, for a person without desires a king is nothing.

सूर्यं प्रति रजः क्षिप्तं स्वचक्षुषि पतिष्यति ।
गुरुं प्रति कृताऽवज्ञा सा तथा तस्य भाविनी ॥ २९८

Suryam prati rajah kshiptam svachakshushi patishyati ।
Gurum prati kruta avajna sa tatham tasya bhavini ॥

Dust thrown towards the sun would fall in one’s own eyes.
Insult shown towards one’s teacher would have the same effect.

प्रायेण खलु मन्दानाममर्षज्वलितं मनः ।
यस्मिन्वस्तुनि तत्कीर्त्या तद्विशेषेण दह्यते ॥ २९९

Prayena khalu mandanamamarshajvalitam manah ।
Yasminvastuni tatkirya tadvisheshena dahyate ॥

The mind of a dull headed person burning with anger about something,
gets further inflamed when reference is made to that object

आनन्दबाष्परोमाञ्चौ यस्य स्वेच्छावशंवदौ ।
किं तस्य साधनैरन्यैः किङ्कराः सर्वपार्थिवाः ॥ ३००

Anandabashparomanchau yasya svechchavashamvadau ।
Kim tasya sadhanairanyaih kinkarah sarvaparthivah ॥

Why would a person whose tears of joy and goose-pimples
are in control need other deeds. All kings will be his servants

No comments:

Post a Comment