Friday, 22 February 2019


अरौ अपि उचितं कार्यमातिथ्यं गृहमागते ।

छेत्तुः पार्श्वमागतां छायां न उपसंहरते  द्रुमः ॥ १२६

Arau api uchitam karyamatibhyam gruhamagate ।
Chetuh parshvamagatam chayaam na upasamharate drumah ॥

Treat even the enemy who has come to you as a guest. A tree does not deny its shadow even to the person who has come to cut it.

दीर्घा वै जाग्रतो रात्रिः दीर्घ श्रान्तस्य योजनम् ।

दीर्घो बालानां संसारः सद्धर्मं अविजानताम् ॥ १२७

Dirgha vai jayato ratrih dirgha shrantasya yojanam ।
Dirgha balanam samsarah saddharma avijanatam  ॥

Night appears very long to the one who is awake all through the night and the short distance of a yojana appears very long to the one who is tired. Similarly, life appears long to small minded people who do not know what true dharma is.  

अज्ञान तिमिरान्धस्य ज्ञानांजन शलाकया ।

चक्षुरुन्मिलितं येन तस्मै गुरुवे नमः ॥ १२८

Ajnana timirandhasya jnananjana shalakaya ।
Chakshurunmilitam yena tasmai gurave namah ॥

Obeisance to the guru who, by applying with a stick the ointment of knowledge (jnananjana) opens the eyes of a person blinded by the darkness of ignorance

अपराध सहस्राणि क्रियन्तेऽहर्निशं मया ।
दासोऽयं इति मां मत्वा क्षमस्व परमेश्वरी ॥ १२९

Aparadha sahsrani kriyante aharnisham maya ।
Daso ayam iti mam matva kshamasva parameshvari ॥

A thousand mistakes are made by me day and night. Please realise that I am your slave and forgive me, O Goddess!

सेवकः स्वामिनं द्वेष्टी कृपणं परूषाक्षरम् ।
आत्मानं किं स न द्रेष्टि सेव्यासेवयं न वेत्ति यः ॥ १३०

Sevakah svaminam dveshti krupanam parushaksharam ।
Atmanam kim sa na dreshti sevyasevayam na veti yah ॥

A servant hates his master if the master is a miser and rough in talking. Why does he not hate himself? Because he cannot judge who is worthy of serving and who is not.


No comments:

Post a Comment